هنگام بازسازی خانه، نصب قرنیزها به دلایل زیر بسیار توصیه می شود: زیبایی شناسی، محافظت و پنهان سازی.
به طور مشخص:
زیبایی شناسی
امروزه، نصب قرنیزها تقریباً در همه پروژه‌های نوسازی یک روش استاندارد است-چه برای فضاهای تجاری و چه برای خانه‌های شخصی{1}}که برای تزئین محل اتصال کف به دیوار استفاده می‌شود. قرنیزها در مواد مختلفی از جمله پلاستیک، چوب، سنگ و فولاد ضد زنگ در دسترس هستند. برای بازسازی های مسکونی، قرنیزهای سنگی اغلب یک انتخاب عالی هستند. آنها جذابیت زیبایی شناسی برتری را ارائه می دهند و دارای طیف گسترده ای از الگوها، بافت ها و رنگ ها هستند و به اندازه کافی همه کاره هستند تا طیف وسیعی از سبک های طراحی داخلی را تکمیل کنند. در حالی که قرنیزها مطمئناً ویژگی های محافظتی قوی دارند، نقش زیبایی شناختی آنها اغلب در پروژه های بازسازی خانه مورد توجه قرار می گیرد.
حفاظت
بزرگترین مزیت نصب قرنیزها در حین بازسازی، محافظتی است که آنها ایجاد می کنند. پایه ها از رابط مهم بین دیوارها و کف محافظت می کنند. در ساخت و سازهای معمولی، در جایی که دیوارهای-اغلب با رنگ لاتکس تکمیل می‌شوند-به مواد کفپوش مانند کاشی یا تخته‌های چوبی برخورد می‌کنند، به ناچار شکاف‌های جزئی ایجاد می‌شود. با گذشت زمان، گرد و غبار و زباله های خانگی می توانند در این شکاف ها جمع شوند و ظاهری ناخوشایند ایجاد کنند. با نصب قرنیزها، به طور موثر از بخش پایینی دیوارها محافظت می کنید. این امر در برابر آب، رطوبت و لکه ها مقاومت می کند و همچنین از تجمع گرد و غبار و کثیفی در شکاف ها جلوگیری می کند.
با این حال، شایان ذکر است که قرنیزها دارای ضخامت خاصی هستند-به عنوان مثال، قرنیزهای سنگی معمولاً حدود یک سانتی متر ضخامت دارند. در نتیجه، لازم است به طور دوره‌ای گرد و غباری را که روی لبه بالایی تخته‌ها می‌نشیند، تمیز کنید، زیرا غفلت طولانی مدت در نهایت می‌تواند جذابیت زیبایی‌شناختی آنها را کاهش دهد. یک پاک کردن ساده-با یک پارچه مرطوب معمولاً برای پاک کردن گرد و غبار انباشته شده کافی است.
پنهان کاری
قرنیزها علاوه بر عملکرد محافظتی خود، ابزاری کاربردی برای پنهان کردن نیز ارائه می دهند. در بسیاری از پروژه‌های نوسازی تجاری، سیم‌کشی‌های برق و لوله‌های لوله‌کشی به طور محتاطانه در پشت قرنیزها پنهان می‌شوند. به طور طبیعی، هر سیم یا لوله آب پنهان نمی تواند بیش از حد ضخیم باشد. پس از همه، تخته های دامن معمولاً ضخامتی بین 1.0 تا 1.5 سانتی متر دارند. توصیه می‌شود سیم‌های معمولی زنده و خنثی را از داخل تخته دامن عبور دهید، در نتیجه هم جلوه تزئینی زیبایی‌شناختی و هم پنهان‌کاری مؤثر حاصل می‌شود.
اگر قصد دارید از دامن برای اهداف پنهان استفاده کنید، باید از استفاده از دامن سنگی خودداری کنید. این به این دلیل است که دامن سنگ یک ماده جامد است که فاقد هرگونه فضای توخالی داخلی است. به جای آن، شما باید دامن چوبی یا فولادی ضد زنگ را انتخاب کنید. دامن‌های فولادی ضد زنگ به‌ویژه توصیه می‌شود، زیرا ظریف، بادوام و مستحکم هستند، در حالی که فضای داخلی کافی را نیز ارائه می‌دهند{2}}به شما این امکان را می‌دهد که کابل‌هایی مانند خطوط نظارت، خطوط تلفن و کابل‌های شبکه را به‌خوبی درون خود پنهان کنید.